|
Brzoza brodawkowata (betula pendula) to drzewo z rodziny brzozowatych. Występuje w chłodniejszych rejonach półkuli północnej. Występuje na nieużytkach, brzegach lasów i wzdłuż szlaków kolejowych. Jest także ważnym drzewem leśnym. Dość chętnie sadzona w parkach i ogrodach. Brzoza jest charakterystycznym elementem polskiego krajobrazu. Jest lubianym drzewem także ze względu na swoje właściwości lecznicze soku i kory. Występuje na suchych piaszczystych terenach. Osiąga do 30 m wysokości. Bardzo łatwo przystosowuje się do trudnych warunków glebowych.
 liść jesienią Liście ząbkowane kształtu sercowatego jesienią ładnie się przebarwiają na złoto. Brzoza ma także bardzo ciekawą srebrnobiałą, pękającą korę. W Polsce z racji przystosowania do klimatu, łatwości uprawy i walorów estetycznych jest częstym materiałem na bonsai. Niestety brzoza nie jest drzewem długowiecznym - jej czas życia ocenia się na 60-100lat.Stanowisko: pełne słońce - jest bardzo odporna na mocne nasłonecznienie, ale przy upałach należy pamiętać o wysychaniu podłoża i z tego powodu lepiej przenieść drzewko w cień. Z uwagi na przystosowanie klimatyczne brzoza dobrze znosi zimę ale warto ją zabezpieczyć od wiatru i silnych mrozów, które mogą spowodować przemarznięcie części cienkich gałązek. Rozmanażanie: z nasion - brzoza bardzo łatwo się rozsiewa - rozglądając się po okolicy można znaleźć wiele siewek jednorocznych siewek w najdziwniejszych miejscach Kształtowanie: brzoza ma silne przyrosty przez cały okres wegetacji, wymaga więc ciągłej kontroli i uszczykiwania końcówek. młode gałązki są giętkie i elastyczne - łatwo dają się kształtować. Po cięciu brzoza wydziela spore ilości soku (zwłaszcza wiosną) zaleca się więc stosowanie maści na rany. Przesadzanie: najlepiej wczesną wiosną Podlewanie: Brzoza lubi częste podlewanie, ale nie powinna stać w wodzie. |